Wynosimy.pl › Blog

Jak ograniczyć rzeczy w domu: plan pokój po pokoju

Porządki w całym mieszkaniu naraz kończą się zwykle tym, że wszystko leży na podłodze, a w niedzielę i tak wraca do szaf. Lepiej działa praca pokój po pokoju, z trzema kupkami i terminem dla każdej z nich. Poniżej plan, który da się rozłożyć na kilka tygodni bez brania urlopu.

Od którego pokoju zacząć

Pierwszy pokój ma dać szybki efekt, a nie sprawdzić twoją odporność psychiczną.

Wiele osób zaczyna od sypialni albo od pokoju po dziecku, bo tam bałagan najbardziej kłuje w oczy. To zwykle błąd. W takich miejscach jest najwięcej rzeczy z historią i po godzinie siedzisz na podłodze nad starym zeszytem, a worek dalej jest pusty.

Na start wybierz pomieszczenie mało sentymentalne. Łazienka z szafką pełną przeterminowanych kosmetyków, przedpokój z butami, których nikt nie nosi, schowek z kartonami po sprzęcie. Decyzje są tam proste, a efekt widać po jednym wieczorze. To daje rozpęd na trudniejsze pokoje.

Kolejność, która sprawdza się w typowym mieszkaniu w bloku:

1. łazienka i przedpokój;
2. kuchnia, zwłaszcza górne szafki i spiżarka;
3. salon i regały;
4. sypialnia i szafa z ubraniami;
5. pokój dziecięcy albo gościnny;
6. pamiątki, zdjęcia, papiery rodzinne.

Piwnica, strych i garaż idą osobno, najlepiej po skończeniu mieszkania. Inaczej rzeczy wyniesione z pokoju lądują na dole i problem zmienia tylko piętro.

Metoda trzech kupek i dlaczego nie ma czwartej

Każda rzecz, którą bierzesz do ręki, ląduje w jednym z trzech miejsc i już tam zostaje.

Przygotuj trzy wyraźnie oznaczone strefy: karton na rzeczy, które zostają, karton albo torby na rzeczy do oddania lub sprzedaży i mocne worki na odpady. Najlepiej, żeby stały w różnych kątach pokoju, bo wtedy trudniej coś przełożyć z jednej kupki do drugiej bez zastanowienia.

Najczęstszy błąd to kupka czwarta, czyli „jeszcze nie wiem”. Rośnie szybciej niż pozostałe i po tygodniu wraca do szafy w całości. Jeśli naprawdę nie umiesz zdecydować, zadaj sobie dwa pytania. Kiedy ostatnio tego używałem? Czy kupiłbym to dzisiaj, gdybym zobaczył w sklepie? Dwa razy „nie wiem” oznacza zwykle kupkę do oddania.

Pracuj krótkimi odcinkami: półka, szuflada, jedna strona szafy. Lepiej skończyć dwie szuflady, niż rozgrzebać całą komodę i zostawić ją otwartą na noc. Po każdej sesji kupka z odpadami od razu idzie do śmietnika, a ta do oddania do przedpokoju albo bagażnika.

Mebli nie wrzucaj do żadnej kupki w trakcie sortowania. Decyzję o szafie czy regale podejmij na końcu, kiedy wiesz, ile rzeczy w ogóle zostało do schowania.

Pomaga też minutnik. Nastaw czterdzieści pięć minut, pracuj bez telefonu, a po sygnale zrób przerwę albo skończ na dziś. Krótkie, regularne sesje dają więcej niż jeden zryw w sobotę, po którym przez miesiąc nie chcesz patrzeć na kartony. Przed i po każdej sesji zrób zdjęcie szafki albo półki. Po kilku tygodniach takie zdjęcia pokazują postęp lepiej niż pamięć, która zawsze podpowiada, że „nic się nie zmieniło”. Jeśli mieszkasz z kimś, umówcie się na stałe godziny porządków, żeby nikt nie czuł, że sprząta sam za wszystkich.

Terminy: kiedy rzeczy muszą faktycznie wyjść

Porządki bez terminu zamieniają się w przestawianie kartonów z kąta w kąt.

Każda kupka dostaje swój termin. Odpady wychodzą w dniu sortowania, nawet jeśli to tylko dwa worki. Elektronika i drobne AGD nie trafiają do zwykłego pojemnika, więc odłóż je w jedno miejsce i oddaj przy najbliższej okazji do punktu zbiórki albo do sklepu przy zakupie nowego sprzętu.

Rzeczy do oddania lub sprzedaży mają najdłuższy termin, ale też nie nieskończony. Przyjmij na przykład dwa tygodnie. Co przez ten czas nie znalazło kupca na portalu ogłoszeniowym ani chętnego wśród znajomych, idzie do kontenera na odzież, do organizacji, która przyjmuje dary, albo na wywóz. Bez tego ograniczenia kartony z napisem „do sprzedania” potrafią stać w przedpokoju przez rok.

Meble i duże gabaryty planuj pod harmonogram gminy albo pod jeden termin z ekipą. W Toruniu odbiory mebli odbywają się według harmonogramu MPO, a mieszkańcy mogą też sami zawieźć gabaryty do PSZOK. Kiedy zbierze się tego więcej, prościej zamówić wywóz starych mebli na konkretny dzień, niż trzymać kanapę na balkonie do następnej zbiórki.

Wpisz terminy do kalendarza w telefonie. Brzmi banalnie, ale sprawdza się lepiej niż dobre chęci.

Kuchnia, szafa, regały: co zwykle odpada najszybciej

W każdym pokoju są kategorie rzeczy, które prawie zawsze wychodzą w dużych ilościach.

W kuchni to duplikaty. Trzy otwieracze, dwanaście kubków przy czterech domownikach, garnki bez pokrywek i pokrywki bez garnków. Do tego pojemniki plastikowe, z których połowa nie ma pary, oraz sprzęty kupione na fali jednego przepisu: gofrownica, maszyna do makaronu, frytkownica, która stoi w szafce od trzech lat.

W szafie najwięcej odpada z rzeczy „na kiedyś”. Spodnie w rozmiarze sprzed lat, buty, które obcierają, kurtki trzymane na wypadek pracy w ogrodzie. Ubrania w dobrym stanie można oddać do kontenera na odzież albo znajomym. Zniszczone tekstylia w części gmin trafiają do PSZOK jako osobna frakcja.

Regały i półki w salonie zbierają płyty, kasety, stare czasopisma i bibeloty. Kasety VHS i płyty CD są dziś trudne do sprzedania, więc nie zakładaj, że ktoś je kupi. Przy książkach bywa różnie, ale to temat na osobne popołudnie.

W pokoju dziecięcym najlepiej działa decydowanie razem z dzieckiem, jeśli jest na tyle duże. Zabawki, z których wyrosło, często chętnie przyjmą przedszkola, świetlice albo rodziny z młodszymi dziećmi.

Gdy z tych wszystkich pokoi zbierze się sporo worków i drobnych sprzętów, można je oddać za jednym razem przy utylizacji starych rzeczy, także poza Toruniem.

Pamiątki zostaw na koniec i daj im jedno pudło

Rzeczy po bliskich i z dzieciństwa wymagają innego tempa niż stare garnki.

Pamiątki są najtrudniejsze, bo wyrzucenie listu od babci czy rysunku z przedszkola przypomina pozbywanie się wspomnienia. Dlatego zostawia się je na sam koniec, kiedy reszta mieszkania jest już uporządkowana, a ty masz wprawę w podejmowaniu decyzji.

Prosta zasada: pamiątki mieszczą się w jednym pudle na osobę. Nie w szafie, nie w trzech kartonach, tylko w jednym pudle, które sam wybierzesz. To ograniczenie zmusza do wyboru tych rzeczy, które naprawdę coś znaczą. Z dziesięciu kubków po dziadku zostaw jeden. Z kilkudziesięciu dziecięcych rysunków kilka najlepszych.

Duże rzeczy z historią, takie jak kredens czy maszyna do szycia, możesz sfotografować, zanim pójdą dalej. Zdjęcie zostaje w telefonie i w rodzinnym albumie, a mebel trafia do kogoś, kto go użyje. Dla wielu osób to łatwiejsze niż trzymanie przedmiotu, który od lat stoi zastawiony kartonami.

Zanim wyrzucisz cudze pamiątki, zapytaj rodzeństwo czy dzieci. Czasem okazuje się, że ktoś bardzo chce akurat ten zegar, o którym myślałeś, że nikogo nie obchodzi.

Co zrobić, żeby rzeczy nie wróciły

Uporządkowane mieszkanie zagraca się z powrotem w kilka miesięcy, jeśli nic się nie zmieni w nawykach.

Najprostsza zasada brzmi: coś wchodzi, coś wychodzi. Nowa bluza w szafie oznacza, że jedna stara idzie do oddania. Nowy garnek wypiera ten, który i tak był przypalony. Działa to szczególnie dobrze przy ubraniach, książkach i zabawkach.

Druga sprawa to stałe miejsce na rzeczy do oddania, na przykład torba w szafie w przedpokoju. Kiedy się zapełni, jedzie do kontenera albo do znajomych. Dzięki temu nie trzeba zbierać się na kolejne wielkie porządki, bo rzeczy wychodzą na bieżąco.

Trzecia rzecz: nie kupuj pojemników, zanim nie skończysz porządków. Organizery, kosze i pudełka kupione na początku zachęcają do chowania rzeczy zamiast ich ograniczania. Po skończeniu wiesz dokładnie, co zostało i ile miejsca potrzebujesz.

Jeśli po porządkach zostało więcej dużych rzeczy, niż mieści się w aucie osobowym, dobrze ułożyć je w jednym miejscu, a potem zamówić wywóz za jednym razem. Wywóz gabarytów z Aleksandrowa Kujawskiego czy odbiór worków i śmieci z mieszkania w Toruniu ustalamy przy bezpłatnej wycenie, a termin dobieramy do twojego planu porządków.