Wynosimy.pl › Blog

Jak spakować się do przeprowadzki pokój po pokoju

Pakowanie do przeprowadzki idzie sprawnie wtedy, gdy zaczyna się od pomieszczeń, z których korzystasz najrzadziej, a kończy na kuchni i łazience. Po drodze odsiewasz to, czego nie zabierasz, numerujesz kartony i prowadzisz prostą listę. Ostatniego wieczoru zostaje ci jedna torba z rzeczami na pierwszą dobę w nowym miejscu.

Najpierw odsiew, potem kartony

Każda rzecz, której nie zabierasz, to o jedno miejsce mniej w pudle i jeden kurs mniej po schodach.

Przeprowadzka to jedyny moment, w którym trzymasz w rękach absolutnie każdy przedmiot z mieszkania. Szkoda tego nie wykorzystać. Zanim przyniesiesz pierwszy karton, przejdź po pokojach z rolką kolorowych naklejek albo kawałkami taśmy malarskiej i oznacz trzy grupy: jedzie, sprzedaję lub oddaję, wyrzucam. Meble i sprzęty, których nie chcesz w nowym miejscu, opisz od razu, bo potem łatwo o nich zapomnieć aż do dnia wyprowadzki.

Rzeczy do sprzedaży wystaw na kilka tygodni przed terminem. Na ostatnią chwilę nikt nie przyjdzie po komodę, a ty nie będziesz mieć czasu na odpisywanie na wiadomości. To, co zostanie po odsiewie, a nie nadaje się już do niczego, możesz oddać do PSZOK albo zlecić wywóz starych mebli z Torunia jeszcze przed przeprowadzką. Puste mieszkanie pakuje się dużo łatwiej niż zastawione.

Pomaga prosta zasada przy ubraniach i drobiazgach: jeśli czegoś nie użyłeś przez ostatni rok, a nie jest to pamiątka ani dokument, raczej nie będzie ci tego brakować po drugiej stronie miasta.

Ile kartonów i czego jeszcze potrzebujesz

Małe i średnie kartony sprawdzają się lepiej niż duże, bo ciężar sam się w nich ogranicza.

Liczba pudeł zależy od tego, ile masz książek, naczyń i drobiazgów, a nie od metrażu. Mieszkanie z dużą biblioteczką potrafi zjeść dwa razy więcej kartonów niż podobne bez niej. Kupuj w dwóch rozmiarach: mniejsze na książki, dokumenty, słoiki i narzędzia, większe na pościel, poduszki, ubrania i zabawki. Używane kartony ze sklepu spożywczego bywają miękkie i pachną tym, co w nich było, więc nadają się raczej na lekkie rzeczy.

Do tego potrzebujesz:

• taśmy pakowej i podajnika do niej, który oszczędza mnóstwo czasu,
• szarego papieru albo starych gazet do naczyń,
• grubego markera, najlepiej dwóch, bo jeden zawsze ginie,
• dużych worków na pościel i kołdry,
• woreczków strunowych na drobne części i ładowarki,
• folii stretch do zabezpieczenia szuflad i drzwiczek.

Kartony składaj na bieżąco, po kilka sztuk. Stos złożonych pudeł w przedpokoju blokuje przejście i szybko się gniecie.

Kolejność: od schowka do kuchni

Pakujesz w odwrotnej kolejności do tego, jak często używasz danego pomieszczenia.

Na pierwszy ogień idzie piwnica, pawlacz, szafa w przedpokoju i komórka. Tam leżą rzeczy, których nie dotykasz miesiącami: ozdoby świąteczne, sprzęt narciarski, walizki, zapas przetworów. Potem rzeczy sezonowe. Jesienią spakujesz letnie ubrania, wiosną zimowe kurtki i buty.

Następny jest pokój dzienny. Książki, płyty, albumy i dekoracje możesz spakować nawet dwa tygodnie przed terminem, życie toczy się dalej bez nich. Telewizor i router zostaw do ostatnich dni. Pokój dziecka pakuj stopniowo i zostaw kilka ulubionych zabawek do końca, najlepiej w osobnym, wyraźnie opisanym pudle, które pojedzie razem z wami.

Sypialnia przychodzi na przedostatnim etapie: zostaje w niej tylko komplet pościeli i ubrania na kilka dni. Na końcu kuchnia i łazienka. W kuchni pakuj najpierw rzadko używane naczynia, formy do ciasta i zapasy, a talerz, kubek i garnek na osobę zostaw do ostatniego dnia.

Jedna zasada obowiązuje w każdym pomieszczeniu: w kartonie lądują rzeczy z jednego pokoju. Pudło z mieszanką z łazienki i sypialni kończy jako to, którego nikt nie chce rozpakować.

Jak opisywać kartony, żeby potem cokolwiek znaleźć

Sam napis z nazwą pokoju nie wystarczy, kiedy w przedpokoju stoi czterdzieści identycznych pudeł.

Każdy karton dostaje numer, nazwę pokoju docelowego i dwa, trzy słowa o zawartości, na przykład: 17, sypialnia, swetry i szaliki. Pokój docelowy jest ważniejszy niż ten, z którego karton wyjeżdża. Gabinet w starym mieszkaniu może w nowym zamienić się w pokój gościnny, a ekipa wnosząca pudła patrzy właśnie na ten dopisek.

Numery przepisuj od razu do notatki w telefonie albo do zeszytu. Przy numerze krótka lista: co dokładnie jest w środku. Brzmi to jak dodatkowa robota, ale pierwszego dnia w nowym mieszkaniu wpisujesz w telefon słowo nożyczki i wiesz, że są w kartonie 31.

Kilka dodatkowych oznaczeń, które się przydają:

• góra i strzałka przy pudłach z płynami i naczyniami,
• szkło przy wszystkim, co może pęknąć,
• otworzyć najpierw przy dwóch, trzech kartonach z rzeczami na pierwsze dni,
• kolorowa taśma albo naklejka dla każdego pokoju, jeśli wolisz rozpoznawać pudła z daleka.

Kolor przypisany do pokoju naklej też na drzwiach w nowym mieszkaniu. Wtedy nawet osoba, która widzi to miejsce pierwszy raz, wie, gdzie odstawić karton.

Naczynia, kosmetyki, elektronika: rzeczy, które lubią się psuć

Talerze, płyny i kable wymagają kilku minut więcej przy pakowaniu, a oszczędzają godzinę sprzątania po rozpakowaniu.

Talerze owijaj papierem pojedynczo i stawiaj w kartonie na sztorc, jak w suszarce. Tak znoszą wstrząsy dużo lepiej niż ułożone w stos. Na dno pudła połóż zmięty papier albo ręcznik, a wolne przestrzenie wypełnij ścierkami i serwetkami, które i tak musisz spakować. Szklanki i kieliszki owijaj osobno, a do wnętrza każdej włóż kulkę papieru.

Kosmetyki i środki czystości to najczęstsza przyczyna zalanych kartonów. Odkręć butelkę, połóż na szyjkę kawałek folii spożywczej i zakręć z powrotem. Potem butelki wsadź do woreczka albo reklamówki i dopiero do pudła. Otwartych środków chemicznych, rozpuszczalników czy farb lepiej nie wozić w jednym kartonie z jedzeniem lub pościelą.

Elektronikę najlepiej przewieźć w oryginalnych pudełkach, jeśli je masz. Przed odłączeniem kabli zrób zdjęcie tyłu telewizora albo komputera. Każdy zasilacz trafia do woreczka razem z urządzeniem, do którego pasuje. Pilota przyklej taśmą malarską do telewizora albo włóż do tego samego kartonu.

Ostatni dzień i torba, której nie oddajesz nikomu

Kilka rzeczy nie powinno jechać w kartonach, tylko z tobą, w samochodzie albo w plecaku.

Dokumenty, umowy, akty notarialne, paszporty, biżuteria, gotówka, leki, laptop i klucze do obu mieszkań pakujesz do jednej torby i nie spuszczasz jej z oka. W zamieszaniu przy załadunku łatwo o pomyłkę, a karton z dokumentami wygląda dokładnie tak samo jak karton z ręcznikami.

Druga torba to zestaw na pierwszą noc i poranek: pościel, piżamy, szczoteczki, ręcznik, ładowarki, papier toaletowy, kubki, czajnik, kawa, coś do jedzenia, nożyk do otwierania kartonów, śrubokręt i kilka worków na śmieci. Jeśli przeprowadzają się dzieci albo zwierzę, dochodzą ich rzeczy: ulubiona przytulanka, karma, miska, kuweta.

W dniu przeprowadzki opróżnij lodówkę i zostaw ją otwartą, żeby wyschła. Zrób zdjęcia liczników wody i prądu, jeśli rozliczasz się z właścicielem albo kupującym. Na koniec przejdź przez każde pomieszczenie i otwórz każdą szafkę. Ładowarka w gniazdku za łóżkiem i słoiki w piwnicy zostają w starych mieszkaniach częściej, niż się wydaje.

Co spakować samemu, a co zostawić ekipie

Drobne rzeczy pakujesz ty, bo tylko ty wiesz, co jest czym; ciężar i gabaryty możesz oddać komuś innemu.

Nawet jeśli zamawiasz przeprowadzkę, pakowanie drobiazgów i tak zostaje najczęściej po twojej stronie. Ekipa nie wie, które papiery są ważne, a które można wyrzucić, ani która szuflada ma jechać do kuchni, a która do warsztatu. Twoja robota to kartony zamknięte i opisane przed przyjazdem auta.

Po stronie ekipy zostaje to, co ciężkie i nieporęczne. Przy przeprowadzce w Toruniu znosimy kartony i meble, rozkręcamy szafy i łóżka, a zakres ustalamy przy wycenie. Jeśli część mebli ma nie jechać do nowego mieszkania, możemy je przy okazji wywieźć. Demontaż mebli najlepiej zaplanować na początek dnia przeprowadzki, zanim zaczną się nosić kartony.

Dojeżdżamy też do miejscowości w okolicy, na przykład przy przeprowadzce w Chełmży albo w Lubiczu. Termin podajemy przy wycenie, zwykle w ciągu kilku dni od telefonu.